Κυριακή, 30 Απριλίου 2017

ΛΑΡΙΣΑ 2 -ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΟΥ

Σε προηγούμενη ανάρτηση σας υποσχέθηκα ότι θα συνεχίσουμε τις βόλτες ,στην πόλη που μεγάλωσα και αγαπώ ,την Λάρισα,για την γνωρίσετε και εσείς.
Πρωτεύουσα της Θεσσαλίας με πληθυσμό  162.591    κάτοικους ,σύμφωνα με την απογραφή του 2011,αποτελεί εδώ και χρόνια εμπορικό,διοικητικό αλλά και συγκοινωνιακό κέντρο της Θεσσαλίας .
Tα αξιοθέατα της πόλης ,που αφορούν την αρχαία,ρωμαϊκή ,βυζαντινή και Οθωμανική περίοδο,τα γνωρίσαμε με το προηγούμενο post (δείτε εδώ  http://maria-tsil.blogspot.gr/2017/04/1_27.html   ) σήμερα θα τριγυρίσουμε μαζί στα μνημεία της σύγχρονης ιστορίας της πόλης  άλλα και στην Λάρισα του σήμερα ,που μέρα με την  μέρα αλλάζει και αναπτύσσεται.





Βόλτα στην περιοχή του Πηνειού !
Όλοι πιστεύω έχετε ακούσει  το τραγούδι που τραγούδησε ο Σπύρος Ζαγοραίος.

Στης Λαρίσης το ποτάμι
που το λένε Πηνειό
Αν τυχόν και δεν με θέλεις,
'κει θα πέσω να πνιγώ......

 Ο Πηνειός λοιπόν ειναι το ποτάμι που διαρρέει την πόλη της Λάρισας και από την μια όχθη του, βρίσκεται το πάρκο του Αλκαζάρ και από την άλλη το φρούριο της πόλης και ο μητροπολιτικός ναός του Αγίου Αχίλλειου,προστάτη της πόλης.




Το πάρκο του Αλκαζάρ ,σήμερα είναι τόπος αναψυχής για τους ντόπιους,οι όποιοι κάνουν τις βόλτες τους και αθλούνται στους πεζόδρομους και στα ειδικά διαμορφωμένα μονοπάτια   του πάρκου μέσα στο πράσινο και δίπλα στο ποτάμι , κάνουν ποδήλατο στους ποδηλατοδρόμους  ,χαίρονται τους καλοκαιρινούς μήνες την δροσιά του πάρκου κάτω από τον παχύ ίσκιο των φυλλωμάτων των δένδρων καθισμένοι στα παγκάκια δίπλα στα συντριβάνια ή στα αναψυκτήρια του πάρκου  και τα παιδιά παίζουν στις παιδικές χαρές .Επίσης υπάρχει ένα γήπεδο για όσους αγαπούν το  γκολφ.



Στο πάρκο  υπάρχει μια τεχνητή Λίμνη , όπου μπορείς να κάνεις την βόλτα σου ή να καθίσεις στις όχθες της και να χαλαρώσεις. 




Το πάρκο του Αλκαζάρ είναι το μέρος που έχει επισκεφτεί κάθε Λαρισαίος και όχι μόνο ,πολλές φορές στην ζωή του αφού η ιστορία του ξεκινάει από πολύ παλιά.Εδώ ήταν ο τόπος των ημερήσιων σχολικών εκδρομών ,υπήρχαν από παλιά αναψυκτήρια  με πολλές καλλιτεχνικές εκδηλώσεις και ζωολογικός κήπος ο όποιος σήμερα δεν υπάρχει.

Μέχρι το 1990 ήταν το μέρος που κάθε Σεπτέμβρη ,μετατρέπονταν σε μια μια μεγάλη εμποροπανήγυρη και ζωοπανήγυρη ,το «Κουμπαζάρ» ,ένα έθιμο από την εποχή της Τουρκοκρατίας..Έρχονταν έμποροι  από όλη την Ελλάδα να εκθέσουν τις πραγματείες τους και τα ζωντανά  και οι αγοροπωλησίες έδιναν και έπαιρναν .Στο κλείσιμο της εμποροπανήγυρις γίνονταν ιππικοί αγώνες.




Ακόμη έχω μνήμες από εκείνες τις ημέρες  ,ήταν τέλος του Σεπτέμβρη,άνοιγαν τα σχολεία και εμείς πηγαίναμε κάθε μέρα για να αγοράσουμε τα πρώτα λογοτεχνικά βιβλία ,που έφερναν οι έμποροι από την Αθήνα ,να παίξουμε στα παιχνίδια του μεγάλου λούνα παρκ που στήνονταν ειδικά για τις μέρες  του παζαριού, να φάμε χαλβά Φαρσάλων από την 'Αγαπούλα' άλλα να φάμε και τα λουκάνικα αφού  μας προκαλούσε η τσίκνα από τις πρόχειρα στημένες ψησταριές!Εκεί ξεκινούσαν και οι πρώτοι έρωτες της νέας σχολικής χρονιάς!!Αγοράζαμε τα πρώτα κάστανα αλλά και μαλλί τις γριάς !Ωραία χρόνια.





Μέτα την απόφαση της δημοτικής αρχής για ανάπλαση της περιοχής ,σταμάτησε να γίνετε η εμποροπανήγυρη-το παζάρι της Λάρισας, στο πάρκο και σήμερα μεταφέρθηκε στην σκεπαστή αγορά της Νεάπολης χωρίς όμως να έχει την αίγλη και την ποιότητα της παλιάς.

Στο πάρκο βρίσκεται το Κηποθέατρο ,ένα υπαίθριο θέατρο , όπου τους καλοκαιρινούς μήνες λαμβάνουν χώρα πολλές μουσικές συναυλίες ,θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις.Το Κηποθέατρο μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι 2500 άτομα για να παρακολουθήσουν τις εκδηλώσεις.

Το πάρκο φιλοξενεί πολλά αγάλματα ,γνωστών καλλιτεχνών .Πολύ γνωστό το Μνημείο της Εθνικής Αντίστασης, έργο του Λαρισαίου διάσημου γλύπτη  ,Φιλόλαου Τλούπα που φιλοτέχνησε το 19991 .



Δυστυχώς κάποιοι ανεγκέφαλοι ,το έχουν ζωγραφίσει με γκράφιτι ενώ κάποιοι άλλοι αποφάσισαν να διαρρήξουν   το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης που υπήρχε κάτω από το γλυπτό και έτσι  το μουσείο   μεταφέρθηκε σε άλλο σημείο της πόλης ,στην παλιά Πυριτιδαποθήκη ,την όποια θα επισκεφτούμε άλλη φορά.


Δίπλα στο πάρκο ,επί της οδού Κοζάνης ,υπάρχει το γνωστό στους φίλαθλους Γήπεδο του Αλκαζάρ ,το οποίο φιλοξένησε πολλούς σημαντικούς ποδοσφαιρικούς αγώνες.Η λατρεία των Λαρισαίων για το ποδόσφαιρο και την ομάδα της την ΑΕΛ είναι γνωστή στο πανελλήνιο και μάλιστα η ΑΕΛ ήταν η πρώτη και μοναδική επαρχιακή ομάδα που την 1 Μαίου του 1988 κατέκτησε τον τίτλο της πρωταθλήτριας του Ελληνικού ποδοσφαίρου.
Από το 2010 οι αγώνες γίνονται στο νέο γήπεδο της πόλης, το AEL FC ARENA.
Το γήπεδο του Αλκαζάρ φιλοξενούσε εκτός από τους ποδοσφαιρικούς αγώνες,αγώνες στίβου αλλά και μουσικές συναυλίες.Θυμάμαι τις εποχές που πηγαίναμε για προπονήσεις και σκέφτομαι ότι έχω χρόνια να το επισκεφτώ.
Έμβλημα της πόλης αλλά και της ΑΕΛ ,το άλογο ,όλοι έχουμε ακούσει την χαρακτηριστική φράση "σούζα τ αλογάκι ". 
Ο Λαρισαίος καλλιτέχνης Μίλτος Παπαστεργίου ,φιλοτέχνησε το Μνημείο της πόλης το 1994 ,τον Ίππο .Πολλά έχουν ειπωθεί για το συγκεκριμένο άλογο αλλά αυτό συνεχίζει αγέρωχο να έχει την θέση του στην είσοδο της πόλης ,από την οδό Κοζάνης ,στην μικρή πλατεία ,κάτω από τον Ναό του αγίου Αχίλλειου .
Ένα ακόμη άγαλμα με άλογο ,του ίδιου καλλιτέχνη , μπορείς να δεις ,μπροστά από το στάδιο του Αλκαζάρ.
Ενώ τελευταία   ένα ακόμη μοντέρνο και βυσσινί , στα χρώματα της ΑΕΛ ,βλέπεις έξω από το AEL FC ARENA.

Απέναντι από το πάρκο , βλέπουμε το μνημείο του Ιπποκράτη.Ο Ιπποκράτης ,πατέρας της ιατρικής,έζησε τα τελευταία του χρόνια της Ζωής του στην Λάρισα. Εδώ πέθανε και ο τάφος του ήρθε στην επιφάνεια το 1826  μετά από μια πλημμύρα του Πηνειού .Έτσι προς τιμή του το 1978 στήθηκε ένα κενοτάφιο με το άγαλμα του Ιπποκράτη στην κορυφή του,έργο του γλύπτη Γεώργιου Καλακαλά. Αργότερα το 1986 στο χώρο του κενοταφίου φιλοξενήθηκε  το Ιατρικό Μουσείο ,το οποίο είναι επισκέψιμο για το κοινό .Όποιος ενδιαφέρεται να το επισκεφτεί θα πρέπει πρώτα να κλείσει ραντεβού στο τηλέφωνο 2410-500325.

Συνεχίζουμε την βόλτα μας προς την πόλη και αφού περάσουμε την γέφυρα του Αλκαζάρ ,ρίχνουμε μια τελευταία ματιά στο λόφο του φρουρίου ,όπου στο άκρο της βρίσκεται ο μητροπολιτικός ναός της πόλης συνεχίζουμε προς τον  πεζόδρομο της οδού Βενιζέλου .Ίσως είναι η μόνη επαρχιακή πόλη που έχει τόσους πεζόδρομους .ξεκίνησαν να κατασκευάζονται το 1986 ,(όταν δήμαρχος στην πόλη ήταν ο Αριστείδης Λαμπρούλης ,ο οποίος άφησε μεγάλο έργο στην πόλη και επί δημαρχίας του τέθηκαν οι βάσεις για  πολλά και μεγάλα έργα στην πόλη) .Οι πεζοδρόμοι στην Λάρισα ,έδωσαν άλλη πνοή στην πόλη αφού τώρα μπορείς να κάνεις τις βόλτες σου ,ανέμελα χωρίς την ύπαρξη αυτοκίνητων δίπλα σου, να πίνεις τον καφέ σου ,στα εκατοντάδες καφέ που άνοιξαν και να κάνεις τα  ψώνια σου στα εμπορικά καταστήματα που παρά την κρίση συνεχίζουν να παρέχουν στους κατοίκους  καλή ποιότητα και τιμές στους αγοραστές.Η πόλη άλλαξε μορφή με την πεζοδρόμηση της .

Θα συνεχίσουμε με πληροφορίες  και φωτογραφίες από το Κέντρο της πόλης,τους πεζόδρομους  ,τις πλατείες και τα πιο σύγχρονα αξιοθέατα σε επόμενη ανάρτηση ,σύντομα.

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΟΥ-ΜΟΥΣΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ



Εχθές βρέθηκα έξω από το μουσείο εθνικής Αντίστασης Λάρισας (περίοδος 1941-1944) ,στο οποίο λειτουργούσαν οι παλιές φυλακές Λάρισας και πιο παλιά ήταν πυριτιδαποθήκη (σχετικά με το κτήριο θα σας μιλήσω σ' άλλο post που ετοιμάζω για τα αξιοθέατα της Λάρισας).
Πολλές φορές είχα σκεφτεί ότι οφείλω να κάνω μια επίσκεψη ειδικά σε αυτό το μουσείο ,γιατί έχει ιδιαίτερη σημασία για μένα .
Από τις διηγήσεις της μητέρας μου ήταν ο τόπος φυλάκισης και βασανιστηρίων του παππού μου από τους Γερμανούς ,όταν τον έπιασαν σ ένα μπλόκο στον σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης και η αίτια που πέθανε τόσο νέος ,αφού τον πέταξαν μισοπεθαμένο στην αυλή του σπιτιού τους.
Έτσι λοιπόν πήρα την απόφαση και κατέβηκα τα σκαλάκια της εισόδου ,εκεί βρήκα μια ευγενική υπάλληλο που αφού τα είπαμε λίγο, για τον λόγο επίσκεψής μου,μου έδειξε τους χώρους και τα εκθέματα του μουσείου και μου έδωσε και κάποια έντυπα και βιβλία για να διαβάσω με την συμφωνία ότι θα ξαναπάω για να βγάλω φωτογραφίες αφού δεν ήμουν κατάλληλα προετοιμασμένη για την επίσκεψη,για να το γνωρίσω και σ΄εσάς.


Σήμερα το απόγευμα μαζί με τον καφέ μου ,πήρα τα βιβλία και άρχισα να τα διαβάζω .Θέλω να σας μεταφέρω τα λόγια ενός αντιστασιακού ,που πραγματικά μου άρεσαν ,ενός ανθρώπου που μεγάλωσε σε μια οικογένεια με οικονομική άνεση και οι αξίες του είχαν να κάνουν με την αγάπη για την οικογένεια ,την παιδεία ,την αξιοπρέπεια και την Πατρίδα.  (όπως τα μεταφέρει ο Γ.Γουγούλης στο βιβλίο)
Λέει λοιπόν""""δεν στεκόμασταν να φωτογραφηθούμε  γιατί δεν είχαμε συνείδηση ότι αυτά που κάναμε τότε άξιζαν να αποθανατιστούν. Όσες λήψεις πάρθηκαν ήταν τυχαίες ''''''

Πόσο σημαντικές όμως για την ιστορία της Ελλάδας ,θα πω εγώ,κάποιοι σήμερα δεν υπάρχει περίπτωση να μην φωτογραφηθούν ,χωρίς κανένα λόγο και χωρίς να έχουν συνείδηση ,νομίζοντας όμως ότι κάνουν μεγάλο έργο!






ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΟΥ.....

Σήμερα είπα να βγω μια βόλτα στην πόλη και να φωτογραφίσω μερικά από τα μνημεία της.
Βόλτα σε μια πόλη που κάνει πολλές προσπάθειες για να αναπτυχθεί τουριστικά !!!!

Ανηφόρισα λοιπόν στον λόφο του Φρουρίου και είπα να κάνω μια στάση στη συμβολή των οδών Παπαφλέσσα και Όσσης για να δω το Μπαϊρακλί Τζαμί,κρυμμένο πίσω από μια οικοδομή .Ένα μνημείο , που  συστήνουν όλοι οι τουριστικοί οδηγοί ,να δει κάποιος που έρχεται στην Λάρισα.

Δείτε λοιπόν τι θα έβλεπε σήμερα ένας τουρίστας που θα ερχόταν στην πόλη μας και τα συμπεράσματα δικά σας!








Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

ΛΑΡΙΣΑ ΝΟ 1 ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΟΥ

Λατρεύω τα ταξίδια και αυτό ίσως να το έχετε καταλάβει!!!είναι ένα μικρόβιο που μ ακολουθεί από την παιδική μου ηλικία .Όταν όμως δεν μπορώ να ταξιδέψω μακριά ,ψάχνω να βρω μέρη για κοντινές αποδράσεις.
Σήμερα έβαλα κάτω τους χάρτες και τις λίστες μου για να αναζητήσω τον επόμενο προορισμό ,όμως ζαλίστηκα ψάχνοντας και αποφάσισα να βγω μια βόλτα στην πόλη που μένω που συνεχώς αλλάζει ,να την εξερευνήσω  ,να την φωτογραφίσω και να την γνωρίσω και σ εσάς.

Πήρα λοιπόν στο χέρι την φωτογραφική μηχανή και το τηλέφωνο μου ,για ένα ταξίδι ,όχι μακρινό σε χιλιόμετρα άλλα ένα ταξίδι πίσω  στον χρόνο, αφού η ιστορία της πόλης μου ξεκινάει από  παλιά, χτίστηκε πριν από 4000 χρονιά από τον γιο του Πελασγού και το όνομά της σημαίνει οχυρωμένος λόφος ή Ακρόπολη.

Η πορεία της πόλης στο πέρασμα των αιώνων έχει σαν αποτέλεσμα την ύπαρξη πολλών  σημαντικών  μνημείων  της αρχαιότητας, της βυζαντινής και της οθωμανικής περιόδου, τα όποια θα δούμε μαζί .




Ξεκινάω  από την πλατεία Λαού ,(πλατεία Νέας Αγοράς ή Πλατεία Αγαμ. Μπλάνα όπως λέγεται σήμερα ),όπου μετά από ανασκαφές για την δημιουργία πάρκινγκ ,το οποίο λειτουργεί  κάτω από την πλατεία,ανακαλύφτηκε τμήμα των τειχών της πόλης και  τα παλαιοχριστιανικά λουτρά του 5ου  αι. π.Χ. (εποχή του Ιουστινιανού),τα οποία ανέβηκαν στη στάθμη της σημερινής ανακατασκευασμένης πλατείας  και μπορείς να τα δεις.




Απέναντι  από την πλατεία ,βλέπω το Γενί Τζαμί ,κτίσμα του 19 ου αιώνα ,δώρο της βασίλισσας Όλγας στους μουσουλμάνους που είχαν απομείνει στην πόλη  ,έτσι αρχικά λειτούργησε ως τζαμί , αργότερα σαν δημοτική βιβλιοθήκη και τέλος και  μέχρι πριν λίγα χρόνια λειτουργούσε ως το αρχαιολογικό μουσείο της πόλης.Ακόμη θυμάμαι την επίσκεψή μου ,σαν μαθήτρια ,στο μουσείο και με ποσό θαυμασμό έβλεπα τα εκθέματα ,τα οποία ξαναείδα πέρσι στο Διαχρονικό Μουσείο της πόλης ,όπου μεταφέρθηκαν.(σχετικό post http://maria-tsil.blogspot.gr/2016/03/blog-post_31.html   )


φωτογραφία του 2011 όταν το Γενι Τζαμί λειτουργούσε ακόμη σαν Αρχαιολογικό Μουσείο



Περνάω τον δρόμο και απέναντι από το μουσείο βρίσκομαι  στην πλατεία του Αγίου Βησσαρίωνα και την εκκλησία του.



Αν είσαστε τυχεροί μπορείτε να δείτε τα νερά στα συντριβάνια της πλατείας του Αγίου Βησσαρίωνα ,να χορεύουν υπό τους ήχους μουσικής .



Στο πίσω μέρος της πλατείας βρίσκεται ο Ναός του Αγίου Βησσαρίωνα ,που γιορτάζει στις 15 Σεπτεμβρίου κάθε χρόνο.






Ένας σταυροειδής μαρμάρινος ναός μετά τρούλου .Ανεγέρθηκε το 1955 ,ήταν μια δωρεά του οργανισμού υδρεύσεως και ηλεκτροφωτισμού Λάρισας (ΟΥΗΛ) και έχει στο εσωτερικό του σπουδαίες τοιχογραφίες,έργα του αγιογράφου Αγήνορα Αστεριάδη ,Λαρισαίου στην καταγωγή.



Στην πλατεία υπάρχει και το Ωδείο της Λάρισας ,εδώ προσπάθησα και εγώ να μάθω να παίζω ακορντεόν και πιάνο ,κατόπιν μεγάλων πιέσεων της οικογένειας ,αλλά ποτέ δεν τα κατάφερα ,τώρα που το σκέφτομαι μάλλον από αντίδραση στην πίεση  .....Φίλες  και ξαδέλφια   που αποφοίτησαν από εν λόγω ωδείο ,διέπρεψαν στην  χώρο της μουσικής στην  πόλη και όχι μόνο.
Έχει μια υπέροχη αίθουσα συναυλιών ,όπου κατά καιρούς δίνονται συναυλίες και θεατρικές παραστάσεις ,με μεγάλη προσέλευση κοινού ,αφού η πόλη έχει ιστορία στα μουσικά και πολιτιστικά δρώμενα.




φωτο του 2011

Προχωρώ στην οδό Βενιζέλου που θα μ΄ οδηγήσει στο Α΄Αρχαίο Θέατρο , στην συμβολή των οδών Βενιζέλου και Φιλελλήνων ,εκεί που ξεκινάει ο πεζοδρόμος και  στο αριστερό μας χέρι ,βλέπω τον τρούλο από το Μεγάλο χαμάμ(Buyuk Hamam) που χρονολογείται από τον 16ο αιώνα .



Εδώ βρισκόταν  τα δίδυμα Οθωμανικά λουτρά της Λάρισας,τα οποία καταλάμβαναν ένα ολόκληρο  οικοδομικό τετράγωνο.Σήμερα σώζεται ο τρούλος διαμέτρου 13 μέτρων ,ενώ  στο κυρίως κτίσμα ,στο ισόγειο και τα υπόγεια ,στεγάζονται καταστήματα και ένα μπαρ που ονομάζεται ΗΑΜΑΜ , (στο νο 52-54 της οδού Βενιζέλου)  ,το  όποιο μπορείς να επισκεφτείς για διασκέδαση αλλά  να δεις και ένα τμήμα του χαμάμ.



Πολύ θα ήθελα να κατέβω στα υπόγεια των καταστημάτων να δω τι έχει απομείνει.Ίσως κάποια μέρα να το κάνω, αν μου το επιτρέψουν.
Δίπλα στο μεγάλο χαμάμ υπήρχε και  το Μικρό (Κιουτσούκ χαμάμ),το οποίο όμως κατεδαφίστηκε για να χτιστεί ένα ξενοδοχείο.



Μέσω του πεζόδρομου της Βενιζέλου,φτάνω στο Α΄ Αρχαίο θέατρο της Λάρισας!Χτισμένο στο νότιο τμήμα του λόφου του φρουρίου ,στον όποιο θα ανέβουμε αργότερα ,αποτελεί κόσμημα για την πόλη της Λάρισας.Το θέατρο χτίστηκε στα τέλη του 3ου αιώνα και το μάρμαρο που χρησιμοποιήθηκε προέρχεται από τα λατομεία του θεσσαλικού κάμπου ,που βρίσκονταν στο Καστρί της Αγιάς ,στους πρόποδες του Μαυροβουνίου όρους.



Χρησιμοποιήθηκε για θεατρικές και μουσικές παραστάσεις ,για εκδηλώσεις λατρείας και άλλα πολιτιστικά δρώμενα τους αρχαίους χρόνους  ενώ κατά την Ρωμαϊκή εποχή σαν αρένα.Η χωρητικότητα του ήταν  από 10.000 έως και 12.000 θεατές.
Οι ανασκαφές ξεκίνησαν το 1910 ,άλλα λόγω της οικοδόμησης στην περιοχή ήταν δύσκολη η αποκάλυψή του.Υπήρχαν πολλές κατοικίες και επιχειρήσεις ,χτισμένες επάνω του και αφού αποζημιώθηκαν,απαλλοτριώθηκαν και  άρχισε το 1977 η ανασκαφή και ήρθε στο φως αυτό το υπέροχο μνημείο.Μετά από πολλά χρόνια εργασιών είναι επισκέψιμο ενώ άρχισαν να δίνονται και παραστάσεις σε περιορισμένο χώρο ,λόγω του ότι οι εργασίες αναστήλωσης συνεχίζονται.



Ακριβώς πάνω από το αρχαίο θέατρο,στον λόφο, υπάρχουν πέτρινα κτίρια ,νεότερης κατασκευής που χρησιμοποιήθηκαν  σαν στρατιωτικοί  φούρνοι ενώ  σήμερα φιλοξενούν τις αποθήκες της αρχαιολογικής υπηρεσίας.

Στην Λάρισα υπάρχει και το Β΄ αρχαίο Θέατρο ,στην περιοχή που βρίσκεται το Εργατικό κέντρο Λάρισας ,στην οδό Πρωτομαγιάς.Άρχισε να κτίζεται τον 1ο αιώνα Π.Χ. την εποχή που  το Α θέατρο χρησιμοποιήθηκε  ως αρένα από τους Ρωμαίους,χωρίς όμως να ολοκληρωθεί λόγω οικονομικών προβλημάτων και αποκαλύφθηκε στις ανασκαφές που έγιναν μεταξύ 1985-1986.Και εδώ όταν ο καιρός είναι καλός ανεβαίνουν θεατρικές παραστάσεις.

Θα σας πω ,ότι τα τελευταία χρόνια  στην περιοχή που πεζοδρομήθηκε  ,με θέα στο λόφο του φρουρίου και το  αρχαίο θέατρο υπάρχουν πολλά  μπαρ καφέ και εστιατόρια όπου μπορείς να απολαύσεις ένα καφέ ,μια μπύρα ακόμη και ένα τσιπουράκι πριν συνεχίσεις στην ανηφόρα που θα σε οδηγήσει στο λόφο του φρουρίου.

Συνεχίζω την φωτογραφική μου βόλτα προς το λόφο του φρουρίου.Σύμφωνα με τα ιστορικά στοιχεία ,ενός τουριστικού εντύπου της πόλης που έπεσε στα χέρια μου πρόκειται "για τον χώρο στον οποίο έχουν βρεθεί οι πρώτες ενδείξεις κατοίκησης της πόλης από την νεολιθική ακόμα περίοδο,αργότερα αποτέλεσε την αρχαία Ακρόπολη της πόλης και στην νότια πλευρά του βρίσκεται το πρώτο αρχαίο θέατρο.Κατά την βυζαντινή περίοδο ήταν θρησκευτικό κέντρο και κατά την οθωμανική εμπορικό και αμυντικό κέντρο."

Τα σημαντικότερα αξιοθέατα στο λόφου του φρουρίου είναι:



ΜΠΕΖΕΣΤΕΝΙ κτήριο της Οθωμανικής περιόδου ,χτίστηκε τον 15 αιώνα .Ήταν μια σκεπαστή αγορά ,και για αιώνες αποτελούσε το κεντρικό σημείο της οικονομικής δραστηριότητας της περιοχής.Μέσα στο κτήριο γινόταν το εμπόριο των υφασμάτων , των πολυτίμων λίθων και του  χρυσού ,ενώ γύρω από το κτήριο  άρχισε να αναπτύσσεται μια σημαντική αγορά εμπορευμάτων και αγαθών ,το "τρανό παζάρι" όπως ονομαζόταν. Το 1799 καταστράφηκε από πυρκαγιά.
Κατάλοιπο της μεγάλης αυτής αγοράς,έξω από το Μπεζεστένι , ήταν η σκεπαστή λαϊκή αγορά της "Τέταρτης" όπως την ονόμαζαν και η Λαχαναγορά ( πολλοί Λαρισαίοι και οι κάτοικοι των γύρω χωριών την θυμούνται ακόμη ,κάθε Τετάρτη που λειτουργούσε η σκεπαστή λαική ερχόταν  μέχρι εδώ να κάνουν τα ψώνια τους ρούχα,παπούτσια,τρόφιμα,λαχανικά ακόμη και ζώα αγόραζαν  ) , σταμάτησε να λειτουργεί όταν κατεδαφίστηκε και άρχισαν τα έργα διαμόρφωσης του Φρουρίου και η περιοχή μετονομάστηκε σε πλατεία Λαμπράκη.
Το Μπεζεστένι τον 19ο αιώνα μετατράπηκε σε πυριδαποθήκη. Σήμερα γίνονται εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης.

Παλαιοχριστιανική βασιλική Αγίου Αχίλλειου

Νότια από το  Μπεζεστένι βρίσκονται τα ερείπια της Παλαιοχριστιανικής βασιλικής Αγίου Αχίλλειου.
Σύμφωνα με πληροφορίες της 7ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Λάρισας, για το μνημείο: «Είναι μια τρίκλιτη παλαιοχριστιανική βασιλική, με μεταγενέστερα προσκτίσματα στη βόρεια πλευρά. Κάτω από τα δάπεδα της βασιλικής αποκαλύφθηκαν καμαροσκεπείς τάφοι με αξιόλογες τοιχογραφίες. Ίχνος ψηφιδωτού δαπέδου βρέθηκε στην περιοχή του νάρθηκα και του βορείου κλίτους. Μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη βρέθηκαν διάσπαρτα στο χώρο της.
»Αξιόλογος είναι ο καμαροσκεπής τάφος του βορείου κλίτους, ο οποίος εικάζεται ότι ανήκει στον Άγιο Αχίλλιο. Πιθανολογείται πως είναι ο πρώτος ναός της πόλης αφιερωμένος στον πολιούχο Άγιο Αχίλλιο, ο οποίος κτίσθηκε τον 6ο μ.Χ. αιώνα. Ο ναός διατηρείται στο επίπεδο της θεμελίωσης και κοσμείται με βυζαντινά ψηφιδωτά δάπεδα στο νάρθηκα».

Το μνημείο ήρθε στην επιφάνεια με τις ανασκαφές του 1978 για την ανάπλαση των χώρων του Φρουρίου.Πριν στην θέση των ερειπίων υπήρχε μια ξύλινη εκκλησία αφιερωμένη στο Άγιο Αχίλλειο ,η οποία κτίστηκε εκεί το 1945 ,στην θέση της τρίκλιτης βασιλικής λόγω της καταστροφής της από τους βομβαρδισμούς των Γερμανών και από ένα τρομερό σεισμό που έγινε στην Λάρισα το 1941.



Αργότερα ,το 1965 κοντά στο σημείο του ναού ,στην  άκρη του φρουρίου κτίστηκε ο Μητροπολιτικός ναός του αγίου Αχίλλειου ,πολιούχου της πόλης της Λάρισας και στις 14 Μαΐου του 1981, παραμονή της εορτής του,επανακομίσθηκαν τα λείψανα του Αγίου στη Λάρισα ,από τον Άγιο Αχίλλειο των Πρεσπών, όπου τα είχε "μεταφέρει" το 985 μ.Χ ο Βούλγαρος Σαμουήλ.




Ανατολικά από το Μπεζεστένι βρίσκονται ερείπια ενός μεσοβυζαντινού ναού  και Παλαιοχριστιανικά λουτρά (βαλανεία) του 6ου αιώνα ,καθώς και ένα τμήμα των βυζαντινών τειχών.Έχουν ενσωματωθεί με την πλατεία και μπορείς να τα δεις κάνοντας βόλτες στην πλατεία Λαμπρούλη .



Στο λόφο του φρουρίου επίσης μπορείς να περπατήσεις στους διαδρόμους και να φτάσεις  στην πλατεία Ελευθέριας με το μνημείο  των Ηρώων, ένα άγαλμα της Νίκης ύψους 10 μέτρων που τοποθετήθηκε εδώ το 1962 συμβολίζει την Νίκη της Ελλάδας στον πόλεμο 1940-41 ενάντια των Γερμανών.Εδώ θυμάμαι πολλές φορές κατά την διάρκεια των μαθητικών μου χρόνων κάναμε την κατάθεση Στεφάνου ,στις Εθνικές εορτές!
Και πριν λίγες ημέρες που καθόμουν και έπινα τον Κυριακάτικο απογευματινό μου καφέ σε ένα μπαράκι του λόφου , είδα να γίνετε η υποστολή της σημαίας ,με την συνοδεια  στρατιωτικού αγήματος και της  μπάντας ,κάτι που είχα να δω από τα παιδικά μου χρόνια.Και να σας πω την αλήθεια μου άρεσε γιατί με γύρισε χρόνια πίσω,,,,,



Τριγυρίζοντας στον λόφο μπορείς να δεις πολλά αγάλματα  αφιερωμένα σε αεροπόρους και στρατιώτες που έπεσαν στο πεδίο της μάχης κατά τον Α' και Β παγκόσμιο πόλεμο όχι μόνο στην Ελλάδα ,άλλα και σε όλο τον κόσμο ακόμη και σ αυτούς που σκοτώθηκαν σε περίοδο Ειρήνης .


                             πλατεία της μητέρας και το άγαλμα της στον λόφο του φρουρίου

Κατηφορίζω από το λόφο του φρουρίου και περπατάω στους πεζόδρομους της περιοχής που είναι γεμάτοι με τα παλιά κτήρια, τα καφέ,εστιατόρια ,τσιπουράδικα και φτάνω στην συμβολή των οδών Παπαφλέσσα και Όσσης για να δω το Μπαϊρακλί Τζαμί,κρυμμένο πίσω από μια οικοδομή ,που πήρε το όνομά του  από το Μπαϊράκ δηλαδή την σημαία που ύψωνε ο ιμάμης του τζαμιού ,για να την δουν και οι υπόλοιποι ιμάμηδες και να καλέσουν τους πιστούς για προσευχή. Σήμερα δεν υπάρχει το τέμενος αλλά σώζονται 2 τοίχοι του ,ενσωματωμένοι στο κτήριο ενός καταστήματος  που για πολλά χρόνια λειτουργούσε σαν ζαχαροπλαστείο. Κτίστηκε τέλος του 15ου με αρχές του 16 αιώνα.


                     φωτογραφία του 2011 όταν γινόταν εργασίες σε παρακείμενη οικοδομή


  φωτογραφία 2017

Μετά την ανάπλαση του  λόφου του  φρουρίου ,αναδείχθηκαν πολλά μνημεία και ταυτόχρονα άρχισαν να  ξεφυτρώνουν διάφορα  μαγαζιά (καφέ ,εστιατόρια ,μπαρ ) σε μια περιοχή που πριν είχε μόνο καταστήματα , εργαστήρια  και την λαχαναγορά και έπρεπε να είχες πολύ ειδικό λόγο για να περάσεις από εδώ.



Έτσι η περιοχή αναβαθμίστηκε οι  Λαρισαίοι βρήκαν την χαρά τους ,ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες που η θερμοκρασία στην πόλη χτυπάει κόκκινο και  στο λόφο είναι δροσερά ,τα μαγαζιά γέμισαν με ντόπιους και τουρίστες και γενικά είναι πολύ όμορφα να κάνεις βόλτες στην περιοχή όταν ο καιρός είναι καλός και να γνωρίζεις και την ιστορία της πόλης σου.

Αυτά είδα στην σημερινή μου βόλτα και αφού το τηλέφωνο μου χτυπάει συνέχεια ,με έχασαν και με περιμένουν για τσιπουράκι σε μαγαζάκι της περιοχής  ,θα σας αφήσω και σας υπόσχομαι ότι θα σας ξαναπάω βόλτα στην πόλη μου και θα σας δείξω τις πλατείες ,ήδη σήμερα θα σας πήγα σε αρκετές,σε  πεζόδρομους με τα νερά να  τρέχουν ,θα σας πάω μια βόλτα στης Λαρίσης το ποτάμι που το λένε  Πηνειό και στο θρυλικό Αλκαζάρ αλλά και στα μουσεία μας.





Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

ΔΩΔΩΝΗ-ΒΟΛΤΑ ΣΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΧΩΡΟ

Άνοιξη και οι εκδρομούλες στην Ελλάδα ,έστω της μιας ημέρας είναι ότι καλύτερο !!!!αυτή την φορά αποφασίσαμε να επισκεφτούμε τον αρχαιολογικό χώρο της Δωδώνης.

Ξεκινάμε από Λάρισα ,παίρνουμε τον Ε92 ,περνάμε από Τρίκαλα ,Καλαμπάκα ,ανεβαίνουμε το βουνό και αφού αφήσαμε πίσω μας το Μέτσοβο και τα Γιάννενα ακολουθούμε τον δρόμο προς Ηγουμενίτσα Ε90 .Λίγα χιλιόμετρα έξω από Γιάννενα ,στρίβουμε στον επαρχιακό δρόμο Δωδώνης - Μελλιγγίων και φτάνουμε στον αρχαιολογικό χώρο της Δωδώνης που είναι και ο τελικός προορισμός της εκδρομής μας.


Μια διαδρομή 190 χιλιόμετρων  που την κάναμε σε περίπου 3ωρες  και ένα τέταρτο με μια μικρή στάση για  καφέ στο χέρι και τουαλέτα ,λίγο έξω από την Καλαμπάκα.


Ο αρχαιολογικός χώρος της Δωδώνης είναι γνωστός για το ξακουστό Μαντείο της ,το οποίο είναι και το αρχαιότερο στον Ελλαδικό χώρο και είναι κτισμένος στους πρόποδες του όρους Τόμαρος ,σε υψόμετρο 600 μέτρων.
Για το όνομα Δωδώνη υπάρχουν διάφορες εκδοχές  ,άλλοι λένε ότι το οφείλει στον Δία τον Νάιο και την σύζυγό του Διώνη, εδώ ήταν ο τόπος λατρείας του.
Άλλοι πιστεύουν ότι πήρε το όνομα από την Δώδωνα νύμφη και άλλοι από το ρήμα "Δωδώ" που σημαίνει μπουμπουνητό και άλλοι από το ρήμα Δίδωμη, που σημαίνει πλούσια η εύφορη επειδή η πεδιάδα ήταν γεμάτη καρπούς και έδινε στον κόσμο (el.wikipedia).

Από  όπου και να  πήρε  το όνομα ,γεγονός είναι ότι πρόκειται για έναν τεράστιο και ενδιαφέρον αρχαιολογικό χώρο που αξίζει  να τον επισκεφτείς.
Αφού περάσεις την είσοδο , πληρώνεις  εισιτήριο ,κοστίζει 2 ευρώ, συνεχίζεις και περπατώντας στους διαδρόμους ,ξεκινώντας από το Νότιο τμήμα του λόφου,φτάνεις στο  Αρχαίο θέατρο της Δωδώνης,ένα από τα μεγαλύτερα θέατρα της Ελλάδας ,με χωρητικότητα μέχρι και 18.000 θεατές ,που σε εντυπωσιάζει από μακριά.






Χτίστηκε τον 3ο αιώνα Π.Χ. ,την εποχή που βασίλευε  ο Πύρρος (297-272 π.Χ.) στην Ήπειρο .
Εκεί γινόταν κάθε 4 χρόνια οι γιορτές των  Ναΐων προς τιμήν του Ναΐου Δία.Με το πέρασμα των αιώνων στο θέατρο επήλθαν πολλές μεταβολές και αλλοιώσεις .


Οι πρώτες ανασκαφές στην περιοχή της Δωδώνης άρχισαν το 1875 ενώ Μέτα τον β παγκόσμιο πόλεμο το θέατρο,στα πλαίσια ανασκαφών ,  αναστηλώθηκε ενώ μέχρι σήμερα συνεχίζονται οι εργασίες στερέωσης και αναστήλωσης.Τους καλοκαιρινούς μήνες φιλοξενεί παραστάσεις σε περιορισμένο χώρο ,λόγω των εργασιών.


Συνεχίζουμε την περιήγησή μας στον Ανοιξιάτικο αρχαιολογικό χώρο και περνάμε από το Βουλευτήριο ,ένα από τα σημαντικότερα οικοδομήματα του ιερού της Δωδώνης ,το χώρο όπου συναθροίζονταν οι βουλευτές.


Αποτελούνταν από μία μεγάλη αίθουσα με διαστάσεις 43,60 Χ 32,35 μ. και μια δωρική στοά στη πρόσοψη. Την ίδια εποχή εκτός από το θέατρο και το βουλευτήριο ,κτίστηκε στο Νότιο τμήμα και το Πρυτανείο.Από εδώ ξεκινούσε η ιερά οδός που οδηγούσε προς τη μαντική φηγό.


Πίσω από το βουλευτήριο διακρίνονται η Ακρόπολη και τα τείχη χτισμένα  σε ένα λόφο ύψους 35 μέτρων. Η περίμετρο ήταν 750μ. και το  εμβαδόν 3,4 εκτάρια δηλαδή 34 στρέμματα.



Προχωρώντας φτάνουμε στην ιερή κατοικία ,ο χώρος που διέμενε ο Ναΐος Δίας αρχικά δεν υπήρχε οίκημα αλλά ήταν ένας υπαίθριος χώρος που περιβάλλονταν  από χάλκινους τρίποδες με λέβητες που περιέκλειαν την ιερή φηγό δηλαδή την βελανίδια με τις μαντικές ικανότητες ,εκεί στις ρίζες της κοιμόταν ο Δίας ενώ  οι ιερείς - μάντεις βρίσκονταν τριγύρω και κοιμόταν ξαπλωμένοι στην γη για να παίρνουν τις μυστηριακές δυνάμεις της, διάβαζαν τα μελλούμενα ερμηνεύοντας έτσι την βούληση του Δία ,από το θρόισμα των φύλλων , τους ήχους των χάλκινων τρίποδων αλλά και από το πέταγμα των περιστεριών που φώλιαζαν στο ιερό δένδρο.



Με το πέρασμα των χρόνων επήλθαν αλλαγές ,κτίστηκε ο ναός του Δια κοντά στην  μαντική φηγό  και τρεις ιωνικές στοές  ενώ  σήμερα μπορούμε να δούμε ερείπια και άλλων  ναών αφιερωμένοι  στην Διώνη,τον Ηρακλή,την Αφροδίτης και την Θέμιδας.


Τα 219 π.Χ. εισέβαλαν οι Αιτωλοί και κατέστρεψαν τον χώρο ,ο οποίος ανοικοδομήθηκε και λειτούργησε μέχρι το 167 π.χ.οπότε καταστράφηκε από τους Ρωμαίους.το μαντείο και οι γιορτές προς τιμή του Δια συνεχίστηκαν και αργότερα τον 4ο αιώνα με την καθιέρωση του Χριστιανισμού ,στο χώρο οικοδομήθηκαν χριστιανικές βασιλικές πάνω στα ερείπια των προηγουμένων ναών ,κάτι που το συναντάμε σ όλη την Ελλάδα.




Καλό είναι για την  ξενάγηση σας  να έχετε κανονίσει  ένα ξεναγό μαζί σας για να σας πει τα πιο σημαντικά  ιστορικά και μυθολογικά στοιχεία που αφορούν τον χώρο  .
Εμείς είχαμε την τύχη να ταξιδέψουμε στην Δωδώνη ,με την Ακαδημία Λόγου και Τέχνης http://www.akadimia-volos.gr/ και να έχουμε μαζί μας αξιόλογους ανθρώπους ,τον Γρήγορη και την Δήμητρα ,που μας ξενάγησαν στον χώρο ,δίνοντας μας αρκετές λεπτομέρειες.

Για το τέλος σας άφησα μια μικρή λεπτομέρεια που ίσως γνωρίζετε ,εγώ όμως πρώτη φορά την άκουσα .Η Αργώ είχε στο μπροστά μέρος της ένα κομμάτι ξύλο το οποίο έφερε η Θεά Αθηνά ,από την φηγό της Δωδώνης ως δώρο ,ώστε  όταν το πλοίο ταξίδευε να μπορεί να μαντεύει τι θα βρει μπροστά του.Εσείς το ξέρατε αυτό?