Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

ΜΑΝΙΑΡΕΙΟΣ ΣΧΟΛΗ-ΑΜΠΕΛΑΚΙΑ

 Την Κυριακή επισκέφτηκα με φίλους το χωριό που έζησε τα παιδικά του χρόνια ο πατέρας μου,τα Αμπελάκια.Θυμήθηκα ότι με καμάρι πολλές φορές μας ανέφερε την "Μανιάρειο σχολή" ,όπου έμαθε τα πρώτα του γράμματα και αποφάσισα να ψάξω να βρω που ακριβώς βρισκόταν αυτό το σχολείο.Για τα Αμπελάκια και για το τι θα δείτε και τι θα κάνετε,αν ποτέ  βρεθείτε   ,σας έχω μιλήσει στην ανάρτησή μου http://maria-tsil.blogspot.gr/2017/04/blog-post_11.html

Θα σας αναφέρω μερικά στοιχεία για το σχολείο ,που στην εποχή του έδωσε τα φώτα της μόρφωσης σε πολλούς νέους  ,ενώ πολλοί μεγάλοι δάσκαλοι του γένους ,πέρασαν και δίδαξαν εδώ ,όπως και στο "ελληνομουσείον" που προϋπήρχε στο χωριό.

Λίγα λόγια για τον ιδρυτή του και το τέλος του



 Ο ευεργέτης Διαμαντής Μάνιαρης γεννήθηκε στα Αμπελάκια το 1789, υπήρξε μέλος της Φιλικής Εταιρείας, κατετάγη στον Ιερό Λόχο και ήταν μεταξύ των λίγων Ιερολοχιτών που διασώθηκαν στη μάχη του Δραγατσανίου.

Ήταν γιος του  ταμία της «Κοινής Συντροφιάς» και  μέτοχος της «Συντροφιάς». Εργάστηκε το 1807 στο υποκ/μα της της «Συντροφιάς Σβάρτς» στη Βιέννη.
Η μόρφωσή του ήταν εξαιρετική.
Το 1823 διορίστηκε γραμματέας της επαρχίας Αθηνών και το 1828 ο Ιωάννης Καποδίστριας του ανέθεσε την οργάνωση των Δήμων και Κοινοτήτων. Διετέλεσε για πολλά χρόνια Διευθυντής και Επιθεωρητής Τελωνείων της Ελεύθερης Ελλάδας και ιδιαίτερα της Σύρου, το 1846 διορίστηκε ταμίας του πρακτορείου Εθνικής Τράπεζας της πρωτεύουσας των Κυκλάδων και τρία χρόνια αργότερα ανέλαβε τη διαχείρισή του,  μέχρι το 1853, χρονιά κατά την οποία το πρακτορείο μεταβλήθηκε σε υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας.Ο Αμπελακιώτης ευεργέτης πέθανε στις 13 Νοεμβρίου 1871, άφησε ωστόσο πίσω του δόξα και τεράστιο έργο για το χωριό του, τη Θεσσαλία αλλά και ολόκληρη την Ελλάδα.
Λίγο πριν πεθάνει , το 1871, ο Αμπελακιώτης ευεργέτης Διαμαντής Μάνιαρης, αφού πρώτα συνέταξε τη διαθήκη του στην Ερμούπολη Σύρου και στην οποία ανέφερε πως κληροδοτούσε στη γενέτειρά του 114 μετοχές της Εθνικής Τράπεζας και της Τράπεζας της Ελλάδας, στη συνέχεια αγόρασε όλα τα κτήματα τα οποία βρίσκονταν γύρω από το πατρικό του σπίτι και εκεί ανεγέρθηκε το 1873 η Μανιάρειος Σχολή.



Ένα κτιριακό συγκρότημα που είχε συνολική επιφάνεια περίπου 5.000 τετραγωνικών μέτρων και λειτούργησε από το 1879 ως το 1928 , όποτε και κατέρρευσε από σεισμό.
Παρουσιάστηκε μια ρήξη στα θεμέλια της σχολής στη Β.Α. πλευρά λόγω κατολίσθησης.Το επίσημο κράτος δεν βοήθησε οικονομικά στην υποστήριξη και για λόγους ασφάλειας εγκατέλειψαν το κτήριο στην τύχη του και στη φθορά του χρόνου και όπως υποστηρίζουν  με πίκρα οι ντόπιοι (κυρίως οι γέροντες)στα συμφέροντα κάποιων επιτήδειων .Πολλά από τα υλικά του κτηρίου  μεταφέρθηκαν από εκεί προς διάφορα σημεία του χωριού και κυρίως χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση του καινούργιου σχολικού συγκροτήματος που κτίστηκε το 1932.

Η Σχολή περιείχε τετραετές Δημοτικό Σχολείο Αρρένων και θηλέων και τριετές «Ελληνικό Σχολείο».Ήταν εξοπλισμένη με τα πιο σύγχρονα εποπτικά μέσα και όργανα διδασκαλίας και γυμναστικής.Είχε σπάνια βιβλιοθήκη,δύο μεγάλους σχολικούς κήπους, γυμναστήριο, αίθουσα τελετών, κατοικίες για το διδακτικό προσωπικό κλπ.
Τα μερίσματα από τις μετοχές του Διαμαντή Μάνιαρη βοήθησαν στην λειτουργία του σχολείου και την μόρφωση πολλών συγχωριανών του ,έδιναν υποτροφίες σε νέες και νέους από τα Αμπελάκια προκειμένου να σπουδάσουν στην Αθήνα, με βασική προϋπόθεση όμως μετά το πέρας των σπουδών τους να επιστρέψουν και να εργαστούν στην ιδιαίτερη πατρίδα τους.








Σήμερα σώζονται μόνο ερείπια της σχολής αυτής.Πραγματικά λυπάσαι όταν τα βλέπεις ,να στέκουν ακόμη ορθά και να  αντιστέκονται στον χρόνο και στα συμφέροντα.Κρίμα που δεν υπάρχουν άνθρωποι να ασχοληθούν ακόμη και σήμερα για να αναστηλωθεί έστω και ένα μικρο κομμάτι του σχολείου που στην εποχή του ήταν τόσο μεγαλοπρεπές.
Μια εποχή που το χωριό έζησε οικονομική και πολιτιστική ακμή κυρίως λόγω της κοινής συντροφιάς δηλ.του πρώτου συνεταιρισμού που αριθμούσε 6.000 μέλη και 17 υποκαταστήματα στην Ευρώπη.

Σημείωση (πηγή των πληροφοριών μου ,σχετικά site στο ίντερνετ ,οι φωτογραφίες δικές μου ,τα συναισθήματα ανάμεικτα βλέποντας τα ερείπια είναι σαν να βλέπω την Ελλάδα του σήμερα και την αίγλη του παρελθόντος  .Ίδια συναισθήματα και για το σπίτι του Σβαρτς που επισκέφτηκα ξανά ,μετά από πολλά χρόνια, σε μια προσπάθεια να δείξω στους φίλους  τα αξιοθέατα του χωριού  , η εγκατάλειψη ολοφάνερη και τα έργα συντήρησης ανύπαρκτα,αίθουσες και χώροι του μουσείου κλειστά ) ΚΡΙΜΑ!!!!

Παρόλα αυτά σας προτρέπω να επισκεφτείτε τα Αμπελάκια ,σίγουρα θα εντυπωσιαστείτε και δεν θα το μετανιώσετε !Και νομίζω ότι το φθινόπωρο είναι η πιο όμορφη εποχή για έρθετε μέχρι εδώ.

Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

ALASKA STORIES NO 2-ΤΙ ΕΙΔΑΜΕ και Η ΖΩΗ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΠΛΟΙΟ

4η ημέρα του ταξιδιού

Είμαστε ήδη στην τετάρτη μέρα του ταξιδιού μας στην Αλάσκα ,για τις 3 προηγούμενες μπορείτε να διαβάσετε εδώ ( https://maria-tsil.blogspot.gr/2017/09/1.html  ) και βρισκόμαστε σε ένα από τα πιο γνωστά περάσματα το INSIDE PASSAGE  ,για τους λάτρεις της φύσης .Σήμερα το πλοίο μας κατευθύνεται σε έναν από τους σημαντικότερους παγετώνες  ,τον Παγετώνα Χάμπαρντ (Hubbard glacier ).

Βρίσκεται στο βόρειο άκρο του κόλπου Γιακούτατ ,(Υakutat Bay)  και αποτελεί την μεγαλύτερη επιφάνεια πάγου στην Αλάσκα! Ξεκινάει από το Yukon του Καναδά και καταλήγει στον ωκεανό  με πλάτος που φτάνει τα 11 χιλιόμετρα ενώ σε κάποιο σημείο της διαδρομής του,  το ύψος του φτάνει τα 3.400 μέτρα.Είναι από τους παγετώνες που αντί να μειώνουν τον όγκο και την έκταση τους ,όπως συμβαίνει στους περισσότερους λόγω της υπερθέρμανσης του πλανήτη ,αυτός αυξάνεται σύμφωνα με τις μελέτες της ΝΑSA  και ίσως όπως υποστηρίζει ένας ερευνητής μπορεί μελλοντικά να επηρεάσει   εκτός από την μορφολογία και το οικοσύστημα του Υakutat Bay.









Από νωρίς πήραμε θέση στο πιο ψηλό κατάστρωμα για να απολαύσουμε τον παγετώνα ,αφού το ελικοδρόμιο του πλοίου που αποτελεί το καλύτερο σημείο για να τον δεις όταν ο καιρός είναι καλός ,δεν θα άνοιγε για λόγους  επικινδυνότητας, λόγω της βροχής. (σας αποκαλύπτω μυστικά για να ξέρετε που θα κατευθυνθείτε όταν βρεθείτε και εσείς εδώ,η είσοδος στο ελικοδρόμιο , γίνεται από το θέατρο) .


Ένα θέαμα που σου  κόβει την ανάσα ,βρίσκεται ακριβώς μπροστά μας.Το απόσκομο τοπίο  ,το μέγεθος του παγετώνα ,το γαλάζιο χρώμα του ,τα κομμάτια πάγου που βρίσκονται μέσα στην θάλασσα ,μικρά αλλά και μεγαλύτερα κομμάτια που λιώνουν και αποσπώνται από το κύριο όγκο ,ο θόρυβος και ο παφλασμός τους όταν πέφτουνε στην θάλασσα σε συνδυασμό με το πέπλο ομίχλης που καλύπτει την περιοχή αλλά  και το ψιλοβρόχο ,μας κάνει να αισθανθούμε ένα δέος !!!!για το μπλε τείχος  που ορθώνεται μπροστά μας !!!!




Έχω δει και άλλους παγετώνες στα ταξίδια  μου ,αλλά και αυτός είναι  από τα πιο εντυπωσιακά αξιοθέατα της φύσης ,που έχω δει μέχρι τώρα! Γύρω σου δεν ακούς κανέναν να μιλάει ,άλλα όλοι κοιτάνε με έκπληξη ,ποιος ξέρει τι σκέψεις περνάνε από το μυαλό τους αυτήν την ώρα!και όταν κάποιο κομμάτι πάγου πέφτει στην θάλασσα όλοι μαζί φωνάζουν ουαου!!!!!
Ένα μεγάλο  μέρος  του παγετώνα που βρίσκεται μπροστά μας,είναι κάτω από το νερό,  ο πάγος είναι τόσο παχύς και  τα κρουαζιερόπλοια δεν μπορούν να φτάσουν  πολύ κοντά. Μπορεί όμως  να φτάσουν σε απόσταση ,εφόσον ο καιρός το επιτρέπει,μισό μίλι  από τον παγετώνα .



Ο καπετάνιος φτάνει το πλοίο,στο πιο κοντινό σημείο και κάνει πολλές βόλτες γύρω γύρω  ώστε να τον δούμε σε όλο του το μεγαλείο!!!!

Θεωρώ ότι ήταν το πιο δυνατό σημείο του ταξιδιού και αν φτάσετε μέχρι την Αλάσκα με οποίον τρόπο επιλέξετε ,φροντίστε να τον βάλετε στο πρόγραμμά σας.Οι φωτογραφίες νομίζω δεν είναι αρκετές να περιγράψουν αυτό που είδαμε!!!!



Το video δεν είναι δικό μου αλλά αντιπροσωπεύει ότι είδαμε και ακούσαμε !!



Travel Τips  Η καλύτερη εποχή για επισκεφτείτε την Αλάσκα ,είναι το καλοκαίρι ,όμως εδώ οι θερμοκρασίες είναι χαμηλές , η ομίχλη και οι βροχές είναι συνηθισμένο φαινόμενο ,γιαυτό πρέπει να είστε εφοδιασμένοι με τον κατάλληλο εξοπλισμό σε ρούχα.
Να έχετε μαζί σας παπούτσια με αντιολισθητικές σόλες και ζεστές κάλτσες, ένα ζεστό πουλόβερ και αδιάβροχο παντελόνι και οπωσδήποτε ένα ζεστό αδιάβροχο μπουφάν .Θα σας πρότεινα σκουφί ,κασκόλ και γάντια αλλά αυτά μπορείτε να τα εφοδιαστείτε και από τα καταστήματα του πλοίου, ειδικά όταν έχουν την ημέρα των εκπτώσεων  ή από την τοπική αγορά για να τα έχετε και ως αναμνηστικά του ταξιδιού σας.Εδώ πρέπει να τα έχετε!θα τα χρειαστείτε σίγουρα.

Για να δείτε καλύτερα  τον παγετώνα θα χρειαστείτε κιάλια και μια μεγάλη κάρτα μνήμης για την καλά φορτισμένη φωτογραφική σας μηχανή  και φροντίστε να έχετε καλύψει την κάμερα ,σε περίπτωση βροχής για να μην πάρει νερό,σας το λέω από προσωπική ατυχία στο θέμα,έχω καταστρέψει δυο μηχανές από νερό ,αφού το θέαμα με είχε συνεπάρει τόσο που δεν σκεφτόμουν την κατάληξη  !


Αν βρέχει πολύ ,επιλέξτε την ασφάλειά στο μπαλκόνι της καμπίνας σας για να δείτε τον παγετώνα ή αν κρυώσατε και έχετε εσωτερική καμπίνα ,πιάστε ένα καλό τραπέζι ,από νωρίς , με θέα στους παγετώνες ,στο σελφ σέρβις του πλοίου και απολαύστε το θέαμα!


 Πιο πολλές πληροφορίες και συμβουλές για το  τι πρέπει να έχετε στις αποσκευές σας για ένα ταξίδι με κρουαζιερόπλοιο στην Αλάσκα θα βρείτε εδώ : http://maria-tsil.blogspot.gr/2017/07/packing-guide-for-trip-to-alaska-by.html?spref=fb



Εντυπωσιασμένοι από το θέαμα ,συνεχίζουμε το ταξίδι μας με προορισμό το Τζούνο -JUNEAU που θα φτάσουμε αύριο το πρωί, σε  μια  απόσταση 283 μιλίων από εδώ!

Αποφασίζουμε να πάμε στο γραφείο που κλείνει τις εκδρομές ,στο πλοίο ,για να  επιλέξουμε  την πιο ωραία εκδρομή του ταξιδιού μας!!!
Θα πετάξουμε με ελικόπτερο πάνω από τους παγετώνες ,θα κατεβούμε να περπατήσουμε επάνω τους αλλά και θα κάνουμε βόλτα με τα husky dogς  που θα μας σέρνουν επάνω σε έλκηθρα!!!!!Λίγο αλμυρή η τιμή της άλλα νομίζω ότι τα αξίζει τα λεφτά !!!!
Η κυρία που μας εξυπηρετεί  μας ενημερώνει ότι η εκδρομή θα πραγματοποιηθεί εφ΄οσον το επιτρέψουν οι καιρικές συνθήκες!!!Αμάν είπα!!!δεν θέλω να την χάσω ,αυτήν την εκδρομή την ονειρευόμουν πριν φτάσω μέχρι εδώ !!περιττό να σας πω ότι δεν κοιμήθηκα όλο το βράδυ!!!!

5η ημέρα του ταξιδιού


Το πλοίο όλο το βράδυ ταξίδευε και το πρωί στις 7.30 έπιασε λιμάνι!!!!άκουσα τον καπετάνιο να το αναγγέλλει στα μεγάφωνα του πλοίου .Πετάχτηκα από το κρεββάτι και έτρεξα κατευθείαν στο παράθυρο της καμπίνας. Έβρεχε πολύ  και η ομίχλη είχε κατεβεί πολύ χαμηλά! Φτάσαμε  στο JUNEAU και στις 10.15 έπρεπε να είμαστε στο σημείο του ραντεβού για την εκδρομή.






Ένα   καλό πρωινό για να πάρουμε δυνάμεις ,την τσάντα με τα απαραίτητα για την εκδρομή μας και να μαστε στο σημείο  του ραντεβού! Είδα ότι ο κόσμος ,ήταν κακόκεφος και κατσουφιασμένος και ναι το άκουσα και με τα δικά μου αυτιά!!!

Δυστυχώς σήμερα ακυρώνονται όλες οι εκδρομές με ελικόπτερο λόγο των κακών καιρικών συνθηκών. Κακή ορατότητα λόγω ομίχλης και συνεχόμενης βροχής!


Τι κρίμα σκέφτηκα ,πάει το όνειρο μου !Όσες φορές αποφάσισα να πετάξω με ελικόπτερο ,δεν μου βγήκε!



Όμως δεν θα πάει χαμένη η μέρα !θα επισκεφτούμε το JUNEAU, την πρωτεύουσα της Alaska  από το 1906.Ο πληθυσμός είναι 32.500 άνθρωποι σύμφωνα με την απογραφή του 2014.Ο  πληθυσμός της αυξάνεται τις ημέρες που  την προσεγγίζουν τα κρουαζιερόπλοια κατά τους καλοκαιρινούς μήνες (Μάιος -Σεπτέμβριος ) κατά 6.000 ανθρώπους. Το όνομα της το πήρε από τον χρυσοθήρα Joe Juneau.

Η πρωτεύουσα της Αλάσκα ,δεν συνδέεται οδικώς με την υπόλοιπη χώρα ,αλλά μόνο μέσω της θάλασσας ,αφού περικλείεται από πανύψηλα και απότομα βουνά.Επίσης μπορείτε να φτάσετε εδώ από τον αέρα,την περίπτωση να έρθετε οδικώς αποκλείστε την!!!!!



Και επειδή πάντα πρέπει να έχεις και plan B΄και να ξέρεις πως θα περάσεις την μέρα σου ,αν δεν σου βγουν τα πρώτα σχέδια ,κατεβήκαμε από το πλοίο και κατευθυνθήκαμε στα τουριστικά γραφεία ,εκτός του πλοίου (που σας είπα ότι έχουν πιο χαμηλές τιμές αλλά αναλαμβάνεις την ευθύνη αν συμβεί κάτι να φτάσεις στο πλοίο ή αν δεν το προλάβεις για κάποιο λόγο να φτάσεις  στο επόμενο λιμάνι με δικιά σου ευθύνη και έξοδα ) και επιλέξαμε τις εκδρομές της ημέρας!

 Μετά από σύντομες διαπραγματεύσεις πετύχαμε την καλύτερη τιμή ,πληρώσαμε 90 δολάρια το άτομο ,μας ζητούσαν περισσότερα ,για να επισκεφτούμε τα βασικά  αξιοθέατα της περιοχής .






Επιβιβαστήκατε στο λεωφορείο και άρχισε η γνωριμία πρώτα με την πόλη με τα ενδιαφέροντα κτήρια ,τους δρόμους και κατόπιν βρεθήκαμε στην εξοχή και μέσα από μια καταπληκτική διαδρομή ,κάναμε περισσότερο από μια ώρα  ,βρεθήκαμε στο εθνικό πάρκο Mendenhall ,όπου θα δούμε τον παγετώνα ,τον καταρράκτη και  το πάρκο της περιοχής.Η επίσκεψη διαρκεί περίπου 2 ώρες αν θυμάμαι καλά και μετά θα συνεχίσουμε με πλοίο , για να δούμε φάλαινες.Πρώτη στάση στον παγετώνα και μετά βόλτες για να βρούμε το καλύτερο σημείο για φωτογραφίες και εξερεύνηση της περιοχής.




 Mendenhall Glacier


 είναι ένας παγετώνας μήκους 21,9 χλμ. και  βρίσκεται στην κοιλάδα Mendenhall , περίπου 19 χλμ. από το κέντρο του Juneau προς το βόρειο τμήμα του  και στη νοτιοανατολική περιοχή του Αμερικανικού κράτους της Αλάσκας. Τεράστιος και επιβλητικός όπως κατεβαίνει από τα πανύψηλα βουνά,δεν έχει όμως την αίγλη του χθεσινού, Hubbard glacier.

Κατεβαίνει και χάνετε στα γαλάζια νερά της  λίμνης που βρίσκεται μπροστά του.
Ένα ακόμη εντυπωσιακό θαύμα της φύσης  ,τόσο κοντά στην πόλη !





Nugget Fallς


Βρίσκεται δίπλα στον παγετώνα Mendenhall,θα  περπατήσαμε περίπου 1,6χλμ. από το Mendenhall Visitor Centre. Μια εύκολη διαδρομή  με τα πόδια ,περίπου 20 λεπτών  και βρεθήκαμε στον καταρράκτη για μια αναμνηστική φωτογραφία και πολύ πιο κοντά στον  Mendenhall Glacier .Το ύψος που πέφτει το νερό , του καταρράκτη είναι 115 μ.και καταλήγει σε μια αμμώδη παραλία και από εκεί στην λίμνη Mendenhall ,λίμνη με γλυκό νερό εκεί που καταλήγει και ο παγετώνας.





Steep Creek


Αρκούν 15-20 λεπτά για μια επίσκεψη στην περιοχή  Steep Creek ,για  να περπατήσετε μέσα στην φύση από τα διαμορφωμένα ξύλινα μονοπάτια ,παρατηρώντας το ανέβασμα των σολομών στα νερά ,που φτάνουν μέχρι εδώ από το ωκεανό κατά κοπάδια και μέσω του ποταμού Mendenhall ,για να αναπαραχθούν  ,τους καλοκαιρινούς μήνες (Τέλη Ιουλίου έως Σεπτέμβριο).








Εδώ έρχονται και οι άγριες μαύρες αρκούδες της Αλάσκα  ,όπως δείχνουν οι πινακίδες του πάρκου ,για να φάνε σολομούς ,ψάξαμε αρκετή ώρα μήπως δούμε καμία πίσω από τα δένδρα  αλλά δεν μας έκαναν την τιμή να εμφανιστούν ,μάλλον τις ενοχλούσαμε και κρύφτηκαν .Στο πάρκο και επάνω στα δένδρα θα δεις πουλιά και διάφορα είδη ζωών.

Επιστροφή στο λεωφορείο,στο προκαθορισμένο ραντεβού μας  για να  μας μεταφέρει στο λιμάνι ,έξω από την πόλη,από όπου θα πάρουμε το πλοιάριο ,  θα πάμε για   Juneau Whale Watch

σας έχω μιλήσω ήδη  για αυτήν την εμπειρία, δείτε εδώ ( http://maria-tsil.blogspot.gr/2017/10/alaska-stories-whale-watch-alaska.html?spref=fb  )



Αφού κατεβήκαμε από το σκάφος ,στην έξοδο μας έκαναν μια επίδειξη ,πως θα καθαρίσουμε και θα φιλετάρουμε έναν σολομό που το μήκος του μπορεί να φτάσει στο 1 και 1,5 μέτρο και το βάρος του μέχρι 25 κιλά και θαυμάσαμε αυτό το ροζαλί χρώμα του ,που κατά την διάρκεια των αναπαραγωγής γίνεται πιο ροδοκόκκινο ,επιβιβαστήκατε στο λεωφορείο και επιστρέψαμε στην πόλη.






Κάποιοι αποφάσισαν να ανεβούν με το τελεφερίκ στο βουνό Goldbelt Mount Roberts Tramway για να έχουν μια θέα από ψηλά στην περιοχή .




Προτίμησα να μην ανέβω ,εγώ για αλλού ξεκίνησα και δεν μου βγήκε σήμερα,έτσι  προτίμησα στον ελεύθερο χρόνο να κάνω μια  βόλτα στην πόλη για  αγορές  σουβενίρ  και φυσικά να πάρω μαγνητάκια για την συλλογή μου και τέλος να πιω  μπύρες στο πιο  διάσημο μπαρ του JUNEAU  το Red Dog Saloon.










Ένα υπέροχο bar ,ένα σαλούν που στο πάτωμα έχει ροκανίδια ,οι σερβιτόρες είναι ντυμένες με ρούχα της εποχής, παίζει ζωντανή μουσική country ,έχει καταπληκτική διακόσμηση ,με χιλιάδες αντικείμενα που θυμίζουν Άγρια Δύση και τέλος έχει απίθανες παγωμένες μπύρες Αλάσκαs.



δεν προλαβαίνεις να βγάλεις φωτογραφία ,σε φωτογράφιζε πρώτα αυτός!!!!απίθανος


 Φυσικά και η παρέα που ανέβηκε στα ψηλά ,γρήγορα επέστρεψε εδώ ,αφού θαύμασαν την περιοχή και είδαν και τον αετό που τους περίμενε εκεί .Μου είπαν ότι δεν έχασα και πολλά, η ομίχλη κάλυπτε τα πάντα !ίσως να μην με στεναχωρήσουν που δεν ανέβηκα .

Όλοι μαζί χορέψαμε , ήπιαμε μπύρες ,φωτογραφίσαμε το μαγαζί και η ώρα κύλησε όμορφα .





ΤΙPS: μην παραλείψεις να δοκιμάσεις τις παγωμένες μπύρες της Αλάσκα .Μοναδικές!!!

Αγόρασε από το κατάστημα στην είσοδο του Red Dog Saloon , μαγνητάκια και σουβενίρ για να θυμάσαι το JUNEAU και το μαγαζί!



Ήδη άρχισε να νυχτώνει και πήραμε τον δρόμο της επιστροφής προς το πλοίο αφού πρώτα στην διαδρομή θαυμάσαμε υπέροχες βιτρίνες των χρυσοχοείων ,με πολύτιμους λίθους και διαμάντια .
Φυσικά μπήκαμε και στο κοσμηματοπωλείο που μας πρότειναν από το πλοίο ,δείξαμε το κουπόνι και πήραμε το δωράκι μας ,ένα charm  ,όχι ιδιαίτερης χρηματικής αξίας αλλά ένα μικρο δωράκι που όταν το φοράω θυμάμαι το ταξίδι και το JUNEAU !

Travel Τips Κάθε μέρα στην καμπίνα σας ,θα βρίσκεται ένα έντυπο ,σαν εφημερίδα ,όπου θα έχετε ενημέρωση για το πρόγραμμα ,τον καιρό ,τι ρούχα πρέπει να φορέσετε ,τις δραστηριότητες εντός του πλοίου,αλλά και τις  εκδρομές και τα αξιοθέατα εκτός του πλοίου καθώς και άλλες χρήσιμες πληροφορίες.Πολλές φορές θα βρείτε μέσα κουπόνια και διαφημιστικά ,με μαγαζιά που συνεργάζεται η εταιρία εκτός του πλοίου  .Σε κάποια από αυτά μπορείτε να ψωνίσετε και να δώσετε τα κουπόνια για να πετύχετε μια έκπτωση ή να πάρετε ακόμη και ένα δωράκι χωρίς να ψωνίσετε.Μελετήστε την εφημερίδα κάθε μέρα και θα βρείτε πολλές πληροφορίες .



 Αγοράστε από τα JUNEAU είδη λαϊκής τέχνης ,μικρά τοτέμ,ξυλογραφίες, μεταξοτυπίες,κούκλες με παραδοσιακές στολές και κοσμήματα λαϊκής τέχνης,μαχαίρια ulu, που εφευρέθηκαν από τους Εσκιμώους http://www.theulufactory.com/ .



Αγοράστε από ένα κοσμηματοπωλείο ,μια ουρά φάλαινας για τον λαιμό σας, διακοσμημένο με πολύτιμες ή ημιπολύτιμες πέτρες για να θυμάστε ότι εδώ τις είδατε  ή αν το βαλάντιο σας ,σας το επιτρέπει, αγοράστε ένα  κόσμημα με Blue Diamond ,θα σας εντυπωσιάσει το χρώμα του και θα έχετε την ευκαιρία να το θαυμάστε στις βιτρίνες όλων  των  κοσμηματοπωλείων !!!Αν το αγοράσετε θα σας θυμίζει για πάντα , το μπλε των παγετώνων !!!!Εγώ απλά  δοκίμασα ένα μπλε διαμάντι  με λευκόχρυσο στο χέρι μου,πραγματικά μου πήγαινε!!!!



Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν ότι σ όλα τα κοσμηματοπωλεία οι  υπάλληλοι ,ήταν Ινδοί και Κινέζοι ,οι οποίοι όπως μας είπαν στην κουβέντα που πιάσαμε έρχονται μέχρι εδώ τους καλοκαιρινούς μήνες και δουλεύουν στα καταστήματα ,πολλά από αυτά ιδιοκτησίας τους , τον χειμώνα επιστρέφουν στην  πατρίδα τους για να έρθουν πάλι εδώ, την Άνοιξη. Από τον Οκτώβριο και μετά η θερμοκρασία στην περιοχή πέφτει κάτω από τους 0 βαθμούς C και δεν υπάρχει τουριστική κίνηση αφού τα κρουαζιερόπλοια σταματούν τα δρομολόγια.

Μπορεί να μην πετάξαμε ,ψηλά , με το ελικόπτερο και να μην είδαμε τα καλύτερα, όμως  η εκδρομή στους παγετώνες ,οι φάλαινες  και όλη η μέρα μας ήταν υπέροχη και γεμάτη καινούργιες εικόνες και εμπειρίες.Η σημερινή μέρα μου άρεσε πολύ,πραγματικά άξιζε!


Η θερμοκρασία σήμερα 25 Αυγούστου του 2016 ,την 5η μέρα του ταξιδιού μας ,κυμάνθηκε μεταξύ 21 C και 15C.Πρέπει να σας πω ότι ταν μια κρύα και βροχερή μέρα  του Αυγούστου, στην Αλάσκα.


6η ημέρα του ταξιδιού


Ίδιος καιρός με βροχές και χαμηλότερες θερμοκρασίες προβλέπονται και για την έκτη μέρα του ταξιδιού μας (18C-10C).Όμως τώρα μάθαμε ,έτσι είναι ο καιρός στην Αλάσκα.Το πλοίο φτάνει στο KETCHICAN ,βρίσκεται 378 χλμ νότια του JUNEAU .Ένα γραφική πόλη,ένα ψαροχώρι θα έλεγα, γνωστό και ως η «Παγκόσμια Πρωτεύουσα Σολομού» αλλά και ως η πιο «Βροχερή Πρωτεύουσα της Αλάσκα». Σωστά η πιο βροχερή,σήμερα αποφασίσαμε να μείνουμε στην πόλη αφού βρέχει πάλι και να περιηγηθούμε στα αξιοθέατα του με τα πόδια. Χονδρά ρούχα ,αδιάβροχα ,ομπρέλες και ξεκινάμε. 





Το Ketchikan βρίσκεται στο νησί Revillagigedo , και ονομάστηκε έτσι το 1793 από τον Captain George Vancouver.Έχει πληθυσμό περίπου 8.200 κατοίκους (απογραφή του 2016) ,που το καλοκαίρι αυξάνεται λόγω του τουρισμού.Η πόλη ιδρύθηκε το 1900 όταν άρχισαν να έρχονται εδώ κακοποιοί, ανθρακωρύχοι και ψαράδες .Για χρόνια αποτελούσε την “the worst pest-hole in America,”,ίσως την χειρότερη περιοχή της Αμερικής .




Το Ketchikan βρίσκεται στη μέση του Εθνικού Δρυμού Tongass, ενός τροπικού δάσους έκτασης 17 εκατομμυρίων στρεμμάτων γεμάτο από δένδρα κέδρου,έλατα sitka ,πολλά νερά,καταρράκτες και άγρια ​​φύση.Αποτελεί την περιοχή με την μεγαλύτερη ιστορία των ιθαγενών της Αλάσκα ,γιαυτό υπάρχουν τόσα totem ακόμη και μέσα στην πόλη.Οι Ινδιάνοι χρησιμοποιούν τους κορμούς των κέδρων για να φτιάχνουν τα totem ενώ με τις ρίζες του πλέκουν καλάθια . Εδώ μένουν οι  Ινδιάνοι  Τλίνγκιτ της Αλάσκα ,που τους βρήκαμε και τις πρώτες μέρες του ταξιδιού μας και στο Icy strait Point.


Πρώτη στάση η  Creek Street ,βρίσκεται κοντά στο  λιμάνι ,η οδός Creek είναι κτισμένη με πάσσαλους ,πάνω στα νερά του ρέματος Ketchikan Creek.Και αυτό γιατί τα βράχια που βρίσκονται πίσω από τα σπίτια ήταν δύσκολο να ανατιναχτούν .Έτσι χτίστηκαν επάνω στο νερό ,και σήμερα ο δρόμος αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά αξιοθέατα της πόλης ,με τα ξύλινα χρωματιστά σπίτια πάνω στο νερό να φιλοξενούν εστιατόρια ,μπαρ, καταστήματα με σουβενίρ και έργα λαϊκής τέχνης των ιθαγενών καλλιτεχνών των φίλων Tlingit, Haida και Tsimshian και τουρίστες να συρρέουν για να κάνουν τις βόλτες και τα ψώνια τους στην περιοχή. Μια περιοχή που πριν χρονιά, τουλάχιστον 30 από τα κτίσματα  που βρίσκονται εδώ λειτουργούσαν σαν πορνεία . 







Η οδός το 1920 ήταν γνωστή για τα "σπίτια με τα κόκκινα φανάρια " όπου όπως λέει και η ιστορία ανέβαιναν περισσότεροι άνδρες προς τα πάνω  παρά σολομοί στα νερά της για να γεννήσουν.



Ενδιαφέρον παρουσιάζει το  Dolly's House ,το οποίο σήμερα λειτουργεί σαν μουσείο ,η Ντόλη Μπιγκ ήταν υπαρκτό πρόσωπό ,ήρθε από την Δύση και πρόσφερε το κορμί της  στους ψαράδες και  στους ναυτικούς ,στους ανθρακωρύχους ,τους ξυλοκόπους και στους χρυσοθήρες που ζούσαν  στην περιοχή.Αξίζει μια επίσκεψη σ αυτό το σπίτι ,όπου σας θα υποδεχτούν γυναίκες ντυμένες με ρούχα της εποχής ,θυμίζοντας σας την Ντόλυ.Θα δείτε φωτογραφίες της ιδιοκτήτριας ,τους χώρους του σπιτιού και την κρεβατοκάμαρα της με το μυστικό ντουλάπι,αλλά θα μάθετε και ιστορίες όπως αυτήν που λέει ,ότι τα κορίτσια των σπιτιών δεν επιτρέπονταν να βγαίνουν για ψώνια όλες τις ημέρες της εβδομάδας για να μην συναντιόνται με τις Κυρίες της πόλης. Το "σπίτι" έκλεισε οριστικά το 1954 .Το εισιτήριο της εισόδου είναι 10 ευρώ , θα  αναγνωρίσετε το σπίτι από το πράσινο χρώμα του ,βρίσκεται στο Νο  24 Creek Street.

Περιηγηθείτε στα "σπίτια"  που σήμερα λειτουργούν ως εστιατόρια και γκαλερί και ψάξτε για τις καταπακτές ,όπου τα χρόνια της ποτοαπαγόρευσης μπορούσαν να μεταφέρουν   από τις βάρκες που πάρκαραν από κάτω τα παράνομα ποτά .Οι βάρκες έφταναν μέχρι εδώ αθόρυβα για να μην τις παίρνουν είδηση .



The stairs on Married Man's Trail

Aκριβώς στην αντίθετη πλευρά της  Creek Street ,από το σπίτι της Ντόλυ,και στο τέλος της αρχίστε να ανεβαίνετε από την ξύλινη σκάλα που χάνεται μέσα στα ψηλά δένδρα ,εδώ βρίσκεται η φημισμένη σκάλα του παντρεμένου άνδρα.Φανταστείτε ότι τα χρόνια που η αστυνομία έκανε έφοδο στα σπίτια και τα μπαρ της περιοχής ,οι άνδρες που βρίσκονταν μέσα ,για να γλυτώσουν από τα χέρια τους και να μην διασυρθούν στις οικογένειες τους ,επινόησαν αυτήν την διέξοδο ,φεύγοντας από τις πίσω πόρτες και ανεβαίνοντας το λασπωμένο μονοπάτι για να γλυτώσουν .Το μονοπάτι σήμερα έγινε σκάλα ,όπου μπορείς άνετα να το ακολουθήσεις ,να απολαύσεις την φύση και σε κάποια σημεία να δεις από ψηλά το ketchikan ,μέχρι να φτάσεις στο τέλος του, στον μικρο καταρράκτη ,όπου υπάρχουν εκατοντάδες σολομοί που επιχειρούν  να ανέβουν προς τα επάνω για να πάνε για αναπαραγωγή ,είναι Αύγουστος και είναι η εποχή τους .



Περάστε πάνω από την κόκκινη σιδερένια γέφυρα Stedman που βρίσκεται δίπλα στην  οδό Creek .Είναι μια παλιά γέφυρα της πόλης όπου ψαράδες με τα καλάμια τους έρχονται εδώ για σολομούς και άλλα ψάρια.





Περπατήσετε κατά μήκος του λιμανιού και ανεβείτε προς τους δρόμους και τα στενά της πόλης .Δείτε τα σπίτια και τις συνήθειες των ντόπιων.






Περπατώντας στην πόλη θα δείτε το πανύψηλο totem Chief Johnson Totem Pole,το οποίο είναι αντίγραφο και τοποθετήθηκε εδώ  στις 7 Οκτωβρίου 1989 σε αντικατάσταση του προτύπου που υπήρχε στην θέση από το 1901 ως το 1982 .Το totem περιγράφει επάνω του την ιστορία της αναπαραγωγής  του σολομού και της μια γυναίκας (fog woman) .To ύψος του είναι 55 πόδια και αποτελεί ένα καλό δείγμα της παραδοσιακής τέχνης Tlingit.



Κάντε βόλτα στην αγορά της πόλης και αγοράστε σουβενίρ,κοσμήματα λαϊκής τέχνης αλλά και κοσμήματα από τα κοσμηματοπωλεία ,είναι φοβερό σε όσα μπήκαμε για να δούμε τα πανάκριβα εμπορεύματά τους , πόσος κόσμος ήταν μέσα και ψώνιζαν,κυρίως τουρίστες από τα κρουαζιερόπλοια. Φυσικά και εδώ οι Κινέζοι διαπρέπουν ως πωλητές!!


Αγοράστε και μια βαλίτσα ,για να αντικαταστήσετε την παλιά σας ,όπως έκανε ο Έλληνας ναυτικός που τον βρήκαμε  με την καινούργια βαλίτσα στο χέρι ,έξω από το κατάστημα,ήθελε να μαζέψει τα πράγματα του γιατί θα επέστρεφε  και αυτός στην Ελλάδα και στο νησί του ,ήταν το τελευταίο ταξίδι του για φέτος στην Αλάσκα,το πλοίο θα συνέχιζε τις διαδρομές μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου  μας είπε ,ενώ ο ίδιος θα ξεκουραζόταν, θα έβλεπε την οικογένεια του ,που πεθύμησε και θα πήγαινε σε πιο ζεστά μέρη  ,στην Καραϊβική ,για το επόμενο ταξίδι του.




Νομίζω ότι αν μείνετε στην πόλη θα βρείτε αρκετά πράγματα να κάνετε  αν πάλι δεν χορτάσατε τα βουνά και τις θάλασσες μπορείτε να κάνετε μια εκδρομή εκτός της πόλης με λεωφορείο,πλοίο με αεροπλάνο ,ακόμη και με υδροπλάνο .Ο χρόνος που θα έχετε στην διάθεση σας είναι αρκετός ,γιατί οι αποστάσεις είναι κοντινές.




Πρόταση για εκδρομές εκτός πόλης είναι το Εθνικό Μνημείο Misty Fjords,μόλις 30 λεπτά από την πόλη ,μια περιοχή με πανύψηλους και απόκρημνους βράχους ,καταρράκτες ,λίμνες και υπέροχα τοπία ,που μπορείτε να την φτάσετε  με υδροπλάνο ή να κλείσετε μια κρουαζιέρα .

Νοικιάστε ένα αυτοκίνητο και οδηγήστε  μέσα στο δάσος Tongass,δείτε πανύψηλα δένδρα ,ζώα και πουλιά ,κάντε κανό στις λίμνες που θα συναντήσετε.



Και φυσικά ότι και αν κάνετε ,μην παραλείψετε να δοκιμάσετε τον ψητό σολομό,η μυρουδιά έξω από τα μαγαζιά που περνάτε θα σας οδηγήσει να τον βρείτε και να τον απολαύσετε .Πείτε μου που θα ξαναβρείτε φρεσκότατο σολομό Αλάσκας!!!




7η ημέρα του ταξιδιού

Σήμερα δεν έχει πρωινό ξύπνημα,θα ξυπνήσω αργά και θα πάω στο εστιατόριο να απολαύσω το τελευταίο πρωινό του ταξιδιού ,αύριο δεν θα προλάβω γιατί έχουμε πρωινή πτήση και θα  φύγουμε μόλις φτάσουμε στο λιμάνι του vancuver για το αεροδρόμιο.

Θα ξεκινήσω με φρέσκα φρούτα,γιαούρτι και βρώμη και ένα φρεσκοστυμμένο  χυμό πορτοκάλι και μετά θα φάω  σολομό με φρέσκο τυρί ,κάπαρη και αγγουράκι και στο τέλος θα "χτυπήσω" και ότι γλυκό βρω μπροστά μου!!!!!!έτσι για να έχω γλυκιές αναμνήσεις!!!!

 Μια βόλτα από το γυμναστήριο  ,μάλλον καλό θα μου κάνει και στις 11 πρέπει να είμαι έτοιμη γιατί έχουμε  κανονίσει ραντεβού, να μας δεχτεί ο Έλληνας καπετάνιος ,θυμάστε που σας είπα στην αρχή ότι ο καπετάνιος ο κ.Νίκος  και μεγαλόβαθμα στελέχη του πλοίου  είναι Έλληνες!!!προς τιμή μας λοιπόν ο καπετάνιος θα μας δεχτεί και θα μας ξεναγήσει στην αίθουσα του πιλοτηρίου ,εκεί που οι ναυτικοί , Έλληνες και ξένοι,όλες αυτές τις μέρες προσπάθησαν μέρα νύχτα ,να έχουμε ένα ευχάριστο ταξίδι .





Μετά από ένα σύντομο έλεγχο  ,αφού πάμε στο πιο σημαντικό σημείο του πλοίου, και  με την συνοδεία ασφάλειας ,βρισκόμαστε στην γέφυρα του πλοίου και το προσωπικό μας ξεναγεί στα διάφορα όργανα, ενώ μας λύνουν όλες τις απορίες για τις λειτουργίες του πλοίου.

Όλα ελέγχονται ηλεκτρονικά ,υπάρχει όμως και το τιμόνι  ,το οποίο είναι πολύ μικρο για το μέγεθος του πλοίου.Υπάρχει επίσης και ένα άτομο ,το οποίο γνωρίζει την περιοχή πολύ καλά και κάθεται σε μια ψηλή καρέκλα για να επιβλέπει όλη την περιοχή  ,εκτός από τον έλεγχο των μηχανημάτων.Όπως μας εξήγησαν επειδή βρισκόμαστε μέσα σε στενά ,μπορεί να πεταχθεί ξαφνικά ένα κήτος ή ένα μικρο σκάφος που τρέχει σαν τρελό κλπ  από το πουθενά.Αυτός ο άνθρωπος με τα μάτια του και την εμπειρία του,χτενίζει την περιοχή για την ομαλή πορεία του πλοίου και μάλλον είναι και ακριβοπληρωμένος σκέφτηκα.


Νομίζω ότι είναι η πιο ωραία αίθουσα του πλοίου ,αφού έχει  την καλύτερη θέα.Βγάζουμε τις σχετικές φωτογραφίες με το πλήρωμα και τους εύχομαι " να είναι πάντα καλοτάξιδοι σε ήρεμες θάλασσες και καλή αντάμωση σ έναν άλλο προορισμό".


 Σήμερα είμαστε  "εν πλω"και έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε τα τελευταία ψώνια ,στα καταστήματα του πλοίου ,είναι μάλιστα με εκπτώσεις σε  πολλά είδη.


Έχουμε επίσης την ευκαιρία να θαυμάσουμε για τελευταία φορά την διαδρομή στο INSIDE PASSAGE  ,να απολαύσουμε την ηρεμία ,να θαυμάσουμε την  φύση και τους ήχους της  αλλά και να αγναντέψουμε την  θάλασσα και τον κόσμο της ,από τα decks ή τα παράθυρα της καμπίνας μας

και φυσικά με κρύα καρδιά να μαζέψουμε τα πράγματα μας στην βαλίτσα γιατί το όμορφο ταξίδι μας φτάνει στο τέλος του.



Μια ακόμη βόλτα στους χώρους του πλοίου,μήπως και μας διέφυγε κάτι αυτές τις μέρες μας αποκαλύπτει πως πολλοί πίνακες και έργα τέχνης ,που εκτίθενται μόνιμα στους χώρους του,είναι έργα Ελλήνων καλλιτεχνών.Ένιωσα υπερηφάνεια ,αφού μπορούν να ταξιδεύουν και να τα θαυμάζουν οι ταξιδιώτες  ,σ όλες τις γωνίες του πλανήτη!!!Το ίδιο πλοίο ταξιδεύει στην νότιο Αμερική-Παταγονία  ,αλλά και στην Βόρειο Ευρώπη διασχίζοντας όλον τον Ατλαντικό .






Καφέδες,τσάι  και κουβέντα,ανταλλαγή διευθύνσεων και e-mail με τους φίλους από όλο τον κόσμο ,που ήρθαμε πιο κοντά αυτές τις μέρες και ένας θερμός αποχαιρετισμός με πολλές ευχές για καινούργια ταξίδια είναι πάντα απαραίτητος.



Αποχαιρετιστήριο δείπνο στο trellis resturant και ο σεφ του πλοίου με καταγωγή από την Ρουμανία αποφασίζει να βγει από την κουζίνα του και να μας συστηθεί μαζί με όλο το επιτελείο της κουζίνας του ,προσφέροντας και το ανάλογο show. Το προσωπικό του εστιατορίου μας τραγουδάει ,οι κοπέλες χορεύουν και τα  χειροκροτήματα του κόσμου,αποθεώνουν την ομάδα !μπράβο τους ,σ όλη την διάρκεια του ταξιδιού ,το φαγητό και το σέρβις ήταν άψογα !




Βέβαια καλό είναι ένα μικρο πουρμπουάρ να το αφήσουμε και στους σερβιτόρους  και στους καμαρότους που ήταν δίπλα μας όλες  αυτές τις μέρες ,γιατί αυτοί οι άνθρωποι δεν πληρώνονται ακριβά από την εταιρεία ,αλλά το βασικό τους έσοδο είναι από τα φιλοδωρήματα που τους δίνουμε ,αλλά και αυτά που πληρώνουμε προκαταβολικά με το εισιτήριο μας .Έχουν φύγει μακριά από τις πατρίδες  και τους δικούς τους ανθρώπους για να δουλέψουν και να τους στέλνουν χρήματα για την διαβίωση τους ,συναντήσαμε ανθρώπους από τις φτωχές χώρες της Ασίας, από την Λατινική Αμερική από όλο τον κόσμο.Νομίζω ότι εμείς περάσαμε τέλεια και χάρη σ αυτούς ,που μας χάρισαν πολλές καλημέρες,καληνύχτες  και χαμόγελα,στην διάρκεια  του ταξιδιού!


8η ημέρα του ταξιδιού 



Επιστροφή στο vancuver ,εδώ από όπου ξεκίνησε η περιήγησή μας στην Αλάσκα ,το ταξίδι μας τελείωσε με τις καλύτερες εντυπώσεις .Αποχαιρετάμε το πλοίο που μας φιλοξένησε 7 ημέρες και νύχτες και βουρ για το αεροδρόμιο για να προλάβουμε την πρωινή πτήση μας που θα μας φέρει πίσω στην Ελλάδα,μετά από 21 μέρες περιπλανήσεων ,σε Καλιφόρνια ,Καναδά και Αλάσκα.Θα σας πω ότι δεν αισθάνομαι κουρασμένη,γιατί ξεκουράστηκα την χτεσινή "εν πλω " ήμερα και είμαι γεμάτη από καινούργιες εμπειρίες και εικόνες !  




Θεωρώ ότι είναι ένα από τα πιο ωραία ταξίδια  για όσα είδα αλλά και ως ταξιδιωτική επιλογή , επιλέξαμε μια κρουαζιέρα για να δούμε όσα περισσότερα γινόταν ,σε διάστημα 7 ημερών με άνεση και πολυτέλεια στο Celebrity Infinity Cruise ,υπάρχει βέβαια και η οδική επιλογή όπου χρειάζονται περισσότερες ημέρες ,ατέλειωτες ώρες οδήγησης μέσα από καταπληκτικά τόπια,σε χαμηλές θερμοκρασίες ,δύσκολους δρόμους  και ίσως πιο πολλές εμπειρίες.Αυτό βέβαια είναι επιλογή του καθένα .


Πιστεύω να ταξιδέψατε μαζί μου ,με τις εικόνες ,τις πληροφορίες και τα Tips που σας έδωσα,ότι επιπλέον πληροφορία ,χρειαστείτε στείλτε μου ένα μήνυμα και θα σας απαντήσω αν γνωρίζω  και αν θέλετε να ταξιδέψετε μέχρι την Αλάσκα το καλοκαίρι  ,οι  φίλες μου η Έφη και η Σταυρούλα, του  Efilial θα σας εξυπηρετήσουν ,στείλτε μου μήνυμα και θα σας φέρω σ επαφή.

Αντίο ΑΛΑΣΚΑ ,πάμε για καινούργια TRIPS AND DREAMS!!!


ALASKA STORIES-2016-